rsync

rsync (ang. remote sync) to popularne linuksowe narzędzie wiersza poleceń służące do synchronizacji i kopiowania plików między katalogami na tym samym komputerze albo między różnymi serwerami w sieci. Jego przewagą nad prostym kopiowaniem jest inteligentny algorytm, który przesyła tylko te dane, które faktycznie się zmieniły — dzięki temu kolejne synchronizacje są bardzo szybkie i oszczędne pod względem transferu.

Jak działa rsync?

Serce rsync stanowi algorytm różnicowy (delta transfer). Przy pierwszej synchronizacji narzędzie kopiuje całość, ale przy kolejnych porównuje pliki źródłowe i docelowe, dzieli je na bloki i przesyła wyłącznie te fragmenty, które uległy zmianie. Dodatkowo rsync:

• zachowuje uprawnienia, właścicieli, znaczniki czasu i dowiązania symboliczne,
• potrafi kompresować dane w locie (opcja -z), zmniejszając ruch sieciowy,
• umożliwia usuwanie po stronie docelowej plików, których już nie ma w źródle (opcja --delete), tworząc wierną kopię lustrzaną,
• oferuje tryb testowy (--dry-run), który pokazuje, co zostałoby zrobione, bez wprowadzania zmian.

Do pracy między serwerami rsync najczęściej wykorzystuje tunel SSH, co zapewnia szyfrowanie przesyłanych danych.

Zastosowanie w praktyce

rsync to jedno z podstawowych narzędzi administratora. Wykorzystuje się je do wykonywania kopii zapasowych (w tym przyrostowych), migracji stron i danych na nowy serwer, utrzymywania kopii lustrzanych oraz jako element procesu wdrożenia — nowe wersje aplikacji często synchronizuje się na serwer produkcyjny właśnie przez rsync. Ponieważ narzędzie działa z wiersza poleceń, łatwo je zautomatyzować w skryptach i zadaniach cyklicznych, np. w połączeniu z crontabem, co czyni je fundamentem wielu rutynowych zadań na serwerach Linux.