Split-horizon DNS

Split-horizon DNS (nazywany też split-view lub rozdzielonym DNS) to konfiguracja serwera DNS, w której ta sama nazwa domenowa zwraca różne odpowiedzi w zależności od tego, skąd nadeszło zapytanie. Innymi słowy, jedna domena — na przykład app.firma.pl — może wskazywać na inny adres dla użytkownika z sieci lokalnej, a na inny dla użytkownika z internetu.

Jak działa split-horizon DNS

Serwer DNS utrzymuje co najmniej dwa niezależne „widoki" (views) tej samej strefy. Przy odbiorze zapytania rozpoznaje pochodzenie klienta — najczęściej po jego adresie IP lub interfejsie, przez który przyszło zapytanie — i wybiera odpowiednią wersję odpowiedzi:

• widok wewnętrzny — dla zapytań z sieci lokalnej lub przez VPN; zwraca prywatne adresy IP serwerów i usług,
• widok zewnętrzny — dla zapytań z internetu; zwraca publiczne adresy, zwykle prowadzące przez firewall lub reverse proxy.

Dzięki temu ta sama nazwa hosta działa spójnie zarówno w firmie, jak i poza nią, ale ruch wewnętrzny nie musi „wychodzić" na zewnątrz i wracać. Konfigurację taką obsługują popularne serwery DNS, m.in. przez mechanizm widoków (views).

Zastosowanie w praktyce

Split-horizon DNS jest standardem w sieciach firmowych i środowiskach hybrydowych. Pozwala, by pracownik w biurze łączył się z systemem po szybkim, prywatnym adresie w intranecie, a ten sam adres z zewnątrz kierował przez publiczne wejście zabezpieczone reverse proxy i firewallem. Rozwiązanie to poprawia wydajność, upraszcza konfigurację aplikacji (jedna nazwa hosta w każdym środowisku) oraz zwiększa bezpieczeństwo, ukrywając wewnętrzną topologię sieci przed światem zewnętrznym.