Link juice

Link juice (potocznie „moc linku” lub „sok linkowy”) to nieoficjalne, żargonowe określenie wartości SEO, którą link przekazuje stronie docelowej. Koncepcja wywodzi się z algorytmu PageRank i opisuje intuicję, że linki „przelewają” część autorytetu strony linkującej na stronę, do której prowadzą.

Na czym polega przepływ link juice

Każda strona dysponuje pewnym kapitałem autorytetu, wynikającym z jakości i liczby prowadzących do niej linków zwrotnych. Gdy taka strona linkuje dalej, część tej mocy przechodzi na cel odnośnika. Ilość przekazywanej wartości zależy od kilku czynników: autorytetu strony źródłowej, liczby linków na niej umieszczonych (moc dzieli się między wszystkie odnośniki), miejsca linku w treści oraz jego atrybutów. Link z atrybutem nofollow tradycyjnie nie przekazywał mocy, choć dziś Google traktuje go jako wskazówkę.

Zastosowanie w praktyce

Zrozumienie przepływu mocy linków pomaga świadomie projektować strukturę witryny. Dzięki przemyślanemu linkowaniu wewnętrznemu można kierować link juice z mocnych podstron (na przykład strony głównej czy popularnych wpisów blogowych) do podstron, które chcemy wypromować — kart produktów, stron ofertowych czy artykułów filarowych.

W praktyce warto ograniczać nadmiar wychodzących linków na jednej stronie, aby nie rozdrabniać mocy, oraz eliminować tak zwane strony osierocone, do których nie prowadzą żadne odnośniki wewnętrzne. Istotne jest też miejsce linku w treści — odnośnik osadzony w głównej części artykułu przekazuje zwykle więcej wartości niż ten ukryty w stopce czy w bocznym menu. Znaczenie ma również tekst kotwicy, który dodatkowo określa, czego dotyczy strona docelowa.

Historyczna technika „PageRank sculptingu”, czyli sztucznego kierowania mocy przez masowe stosowanie nofollow wewnątrz serwisu, straciła skuteczność po zmianach w algorytmie i nie jest już zalecana. Dziś link juice traktuje się raczej jako pomocniczą metaforę niż mierzalny wskaźnik — Google nie ujawnia dokładnych wartości, a rzeczywisty algorytm jest znacznie bardziej złożony niż pierwotny model przepływu. Metafora pozostaje jednak użyteczna przy podejmowaniu decyzji o strukturze linków.