Grafika wektorowa

Grafika wektorowa to sposób cyfrowego zapisu obrazu, w którym poszczególne elementy opisane są nie jako siatka pikseli, lecz za pomocą matematycznych obiektów geometrycznych — punktów, linii, krzywych Béziera i wielokątów wraz z atrybutami wypełnienia i obrysu. Dzięki temu obraz można dowolnie skalować, obracać i deformować bez najmniejszej utraty jakości, a plik pozostaje lekki. To przeciwieństwo grafiki rastrowej, która zapisuje kolor każdego piksela z osobna.

Na czym polega grafika wektorowa?

Zamiast przechowywać miliony pikseli, plik wektorowy zawiera instrukcje typu „narysuj okrąg o promieniu r w punkcie (x, y) i wypełnij go kolorem". Renderer — przeglądarka lub program graficzny — przelicza te wzory na piksele dopiero w momencie wyświetlania, dopasowując je do aktualnej rozdzielczości ekranu. Kluczowe cechy:

• Skalowalność — to samo logo wygląda ostro na wizytówce i na billboardzie.
• Niewielka waga — proste kształty zajmują ułamek miejsca zdjęcia o tym samym rozmiarze wyświetlania.
• Edytowalność — każdy element pozostaje niezależnym obiektem, który można przesuwać i przekolorowywać.
• Rozdzielczość niezależna — brak „pikselozy" na ekranach o wysokiej gęstości (Retina).

Najpopularniejszym formatem wektorowym w sieci jest SVG, oparty na składni XML; w druku i projektowaniu dominują AI, EPS i PDF.

Zastosowanie w praktyce

Grafika wektorowa jest niezastąpiona wszędzie tam, gdzie liczy się skalowalność i precyzja:

1. Logo i identyfikacja wizualna — znak firmowy musi wyglądać dobrze w każdym rozmiarze i na każdym nośniku.
2. Ikony i interfejsy — ikonki SVG na stronie są ostre na każdym ekranie, a przy tym lekkie i stylowalne z poziomu CSS.
3. Ilustracje i infografiki — logiczne, geometryczne rysunki edytowalne bez utraty jakości.
4. Favicony i grafiki responsywne — jeden plik SVG obsługuje wiele rozdzielczości bez tworzenia osobnych wariantów.

Wektor nie nadaje się jednak do fotografii — złożoność barw i przejść tonalnych zdjęcia najlepiej odda format rastrowy.