PHP 7.1

PHP 7.1 to wersja języka PHP wydana w grudniu 2016 roku, która rozwinęła system typów wprowadzony w PHP 7.0. Choć nie przyniosła tak spektakularnego skoku wydajności jak poprzednik, dodała szereg praktycznych mechanizmów ułatwiających pisanie precyzyjnego, samodokumentującego się kodu.

Na czym polegało znaczenie PHP 7.1

PHP 7.1 doprecyzowało typowanie i wprowadziło wygodne udogodnienia składniowe:

• typy nullable — zapis ?int pozwala wskazać, że wartość może być danego typu albo null;
• typ zwracany void — jawne oznaczenie funkcji, które nie zwracają wartości;
• widoczność stałych klasowych — modyfikatory public, protected i private dla stałych;
• destrukturyzacja tablic i klucze w list() — wygodniejsze rozpakowywanie danych z tablic.

Te zmiany, choć pozornie kosmetyczne, ułatwiły twórcom bibliotek i frameworków budowanie precyzyjnych interfejsów, co przełożyło się na mniejszą liczbę błędów w kodzie.

Zastosowanie w praktyce

Wsparcie dla PHP 7.1 zakończyło się w 2019 roku, więc jest to obecnie wersja przestarzała. W okresie aktywności była popularnym wyborem dla projektów opartych na nowoczesnych frameworkach, które szybko zaczęły wymagać typów nullable i innych nowości z gałęzi 7.x. Aplikacje działające dziś na PHP 7.1 warto zaktualizować do wspieranej wersji, na przykład PHP 7.2 lub nowszej. Nowoczesny hosting i serwery VPS oferują tylko aktualnie wspierane wydania PHP.

Rola w dojrzewaniu systemu typów

Choć PHP 7.1 bywa postrzegane jako wydanie przejściowe między spektakularnym PHP 7.0 a późniejszymi wersjami, jego wkład w rozwój typowania był istotny. Typy nullable i typ void pozwoliły precyzyjniej opisywać kontrakty funkcji, dzięki czemu narzędzia do statycznej analizy kodu mogły wychwytywać więcej błędów jeszcze przed uruchomieniem aplikacji. To właśnie w tym okresie analiza statyczna zaczęła stawać się standardem w profesjonalnych zespołach programistycznych PHP.