Nodea — logo

Orphan page

Orphan page (strona osierocona) to podstrona serwisu, do której nie prowadzi żaden link wewnętrzny z innych stron witryny. Choć fizycznie istnieje pod swoim adresem URL, jest odcięta od struktury nawigacyjnej — ani użytkownik klikający po menu, ani robot podążający za linkami nie mają jak do niej trafić.

Na czym polega problem orphan page?

Wyszukiwarki odkrywają treści, podążając za linkami: robot (crawler) wchodzi na stronę, znajduje odnośniki i przechodzi dalej. Strona bez ani jednego linku przychodzącego wypada z tego łańcucha — crawler nie ma jak jej znaleźć, więc trudniej ją zaindeksować i ocenić. Nawet jeśli trafi do indeksu przez mapę strony, nie otrzymuje mocy linkowej (link juice) płynącej z linkowania wewnętrznego, przez co jej pozycje są słabe.

Strony osierocone powstają zwykle przypadkiem: po usunięciu odnośnika prowadzącego do starej podstrony, po migracji CMS gubiącej linki, przy stronach lądowania kampanii dostępnych tylko z reklam albo przy automatycznie generowanych podstronach, do których zapomniano dodać linki. Sama obecność adresu w mapie XML nie rozwiązuje problemu — mapa pomaga w indeksacji, ale nie zastępuje linków wewnętrznych.

Zastosowanie w praktyce

W audycie SEO strony osierocone wykrywa się, porównując pełną listę adresów (z logów serwera lub mapy strony) z adresami, do których crawler taki jak Screaming Frog faktycznie dotarł przez linki. Różnica między tymi zbiorami to kandydaci na sieroty.

Naprawa jest prosta: wartościową stronę należy wpiąć w strukturę serwisu, dodając do niej linki z tematycznie powiązanych, dobrze zaindeksowanych podstron — najlepiej z kategorii, artykułów filarowych czy menu. Jeśli natomiast strona jest zbędna, warto ją usunąć i przekierować. Uporządkowane linkowanie wewnętrzne poprawia zarówno indeksowanie, jak i rozkład mocy linkowej w całym serwisie.

Powiązane pojęcia

Najczęstsze pytania

Jak znaleźć strony osierocone w serwisie?

Najskuteczniej porównać dwie listy: wszystkich adresów URL z mapy strony lub logów serwera z listą adresów, do których faktycznie prowadzą linki wewnętrzne wykryte przez crawler, np. Screaming Frog. Adresy obecne w pierwszym zbiorze, a nieobecne w drugim, to właśnie strony osierocone. Warto też przejrzeć raport indeksowania w Google Search Console.