FID (First Input Delay)

FID (First Input Delay), czyli opóźnienie pierwszej interakcji, to metryka wydajności mierząca czas między pierwszą akcją użytkownika na stronie — kliknięciem przycisku, dotknięciem linku czy wyborem pola formularza — a momentem, w którym przeglądarka faktycznie zaczyna tę interakcję przetwarzać. FID nie mierzył czasu wykonania zdarzenia, lecz samo opóźnienie w reakcji. Do marca 2024 roku był jednym z trzech wskaźników Core Web Vitals, po czym zastąpiła go bardziej kompleksowa metryka INP.

Jak działał FID

Gdy użytkownik wchodził w interakcję ze stroną, przeglądarka musiała mieć wolny główny wątek, aby uruchomić przypisany do zdarzenia kod. Jeśli wątek był w tym czasie zajęty wykonywaniem długiego zadania JavaScript, reakcja musiała poczekać — i właśnie ten czas oczekiwania mierzył FID. Metryka opierała się wyłącznie na danych z terenu (real user monitoring), ponieważ wymagała rzeczywistej interakcji człowieka.

Dlaczego zastąpiono go INP

FID uwzględniał tylko pierwszą interakcję i tylko opóźnienie jej rozpoczęcia, przez co często dawał zbyt optymistyczny obraz. INP obejmuje wszystkie interakcje w trakcie sesji i mierzy pełny czas do wyrenderowania odpowiedzi, dlatego znacznie lepiej oddaje odczuwaną responsywność witryny.

Zastosowanie w praktyce

Choć FID nie jest już oficjalną metryką, wiedza o nim pomaga zrozumieć historię pomiaru responsywności stron i interpretować starsze raporty SEO. Metody optymalizacji pozostają aktualne dla INP: dzielenie długich zadań JavaScript, ograniczanie skryptów zewnętrznych, opóźnione ładowanie mniej istotnego kodu i utrzymywanie głównego wątku wolnego dla interakcji użytkownika. Analitycy i deweloperzy porównują FID z metrykami LCP i CLS, aby ocenić ogólną jakość doświadczenia na stronie. Warto też wiedzieć, że FID nie dawał się mierzyć w testach laboratoryjnych — wymagał realnej interakcji człowieka, więc w narzędziach takich jak Lighthouse zastępowała go metryka Total Blocking Time (TBT) jako przybliżenie. Przejście na INP ujednoliciło ten pomiar i pozwoliło oceniać responsywność również poza pierwszym kliknięciem, co lepiej odpowiada sposobowi, w jaki użytkownicy faktycznie korzystają ze stron.